Radec Öğrenme Modeli: Sözdizimi, Ampirik Kanıtlar Ve Türkiye Bağlamı
Anahtar Kelimeler
Bilginin hızla dönüştüğü günümüzde eğitim sistemleri,
bilgiyi aktaran değil sorgulayan ve özgün ürünlere dönüştüren bireyler
yetiştirmeyi hedeflemektedir. Bu bölüm, Endonezya menşeli yapılandırmacı bir
öğrenme tasarımı olan RADEC (Okuma, Cevaplama, Tartışma, Açıklama, Oluşturma)
modelini kuramsal temelleri, sözdizimi, ampirik kanıtları ve Türkiye
bağlamındaki uygulanabilirliği ekseninde incelemektedir. Yoğun müfredat ve
sınırlı ders saati gibi sorunlara pratik bir yanıt olarak geliştirilen model,
Vygotsky'nin sosyal yapılandırmacılığı, yakınsak gelişim alanı (ZPD) kavramı ve
Bloom'un tam öğrenme anlayışından beslenmektedir. Model, sınıf dışında bireysel
hazırlıkla başlayıp sınıf içinde akran ve öğretmen etkileşimiyle derinleşen,
özgün bir ürünle sonuçlanan beş ardışık aşamadan oluşmaktadır. Derlenen ampirik
bulgular, RADEC'in kavramsal anlama, üst düzey düşünme becerileri ve 21. yüzyıl
yetkinlikleri (eleştirel düşünme, yaratıcılık, iş birliği, iletişim, karakter,
vatandaşlık) üzerinde anlamlı olumlu etkiler ürettiğini; ayrıca öğretmenlerin
pedagojik yetkinliğini geliştirdiğini göstermektedir. Düşük okuma yeterliliği,
sınıf yönetimi güçlükleri ve artan öğretmen iş yükü gibi sınırlılıklar da
nesnel biçimde tartışılmıştır. Sonuç olarak RADEC modelinin, Türkiye Yüzyılı
Maarif Modeli'nin beceri-eğilim-değer odaklı vizyonuyla güçlü bir yapısal uyum
sergilediği ve Türk eğitim sistemine üretime dayalı, çok boyutlu bir öğrenme
alternatifi sunduğu değerlendirilmektedir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
