Uzaktan Eğitim Modelleri Ve Öğretim Tasarımı
Anahtar Kelimeler
Bu bölüm, uzaktan eğitim
modelleri ile öğretim tasarımı alanını kuramsal, uygulamalı ve eleştirel
boyutlarıyla bütüncül biçimde ele almaktadır. Uzaktan eğitimin kavramsal
temelleri ve teknolojik-pedagojik kuşakları özetlendikten sonra, geleneksel
sınıf-temelli öğretimden çevrimiçi öğrenmeye geçişin pedagojik, kurumsal ve
epistemolojik boyutları tartışılmaktadır. Çağdaş uzaktan eğitim modelleri —
Topluluk Sorgulama Modeli (CoI), karma/hibrit öğrenme, ters yüz sınıf ve
postdijital yaklaşım — kuramsal temelleri, pedagojik vurguları ve
sınırlılıkları bakımından karşılaştırılmaktadır. Bölümün ikinci ekseninde
ADDIE, 4C/ID ve geriye dönük tasarım modelleri karşılaştırmalı olarak
incelenmekte; çevrimiçi öğretim tasarımı süreci analiz, tasarım, geliştirme,
uygulama ve değerlendirme aşamaları üzerinden TPACK, etkileşim türleri,
bilişsel yük kuramı ve Yeni Kirkpatrick Modeli çerçevesinde
yapılandırılmaktadır. Ardından öğrenme yönetim sistemleri, sanal öğrenme
toplulukları, AR/VR ve beden temelli öğrenme gibi yeni nesil araçlar ile TPACK
ve ISTE-SE temelli öğretmen yetkinliği çerçeveleri ele alınmaktadır. Yapay zekâ
destekli uzaktan eğitim; yapay zekânın beş pedagojik işlevi, adaptif öğrenme
sistemleri, üretken yapay zekânın eğitsel yapıları ve etik ilkeler üzerinden eleştirel
biçimde değerlendirilmektedir. Bölüm, çevrimiçi yükseköğretimin geleceğine
ilişkin yedi trendin sentezi ve dört paydaş grubuna yönelik somut önerilerle
tamamlanmaktadır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
