Paranasal Sinus Aplasia: Developmental Anatomy, Radiologic Features, And Associated Conditions
Paranazal
sinüs aplazisi, bir veya daha fazla paranazal sinüste pnömatizasyonun tamamen
yokluğu ile karakterize nadir bir gelişimsel anomalidir. Maksiller, etmoid,
sfenoid ve frontal sinüslerin gelişimi fetal dönemden başlayarak çocukluk ve
ergenlik dönemi boyunca devam eder; bu sürecin farklı evrelerde bozulması, tek
bir sinüs grubunu etkileyen aplaziye ya da kombine ve total aplazi tablolarına
yol açabilir. Frontal sinüs aplazisi görece daha sık görülürken, sfenoid ve
maksiller sinüs aplazileri daha nadirdir. Etmoid sinüs aplazisi ise son derece
seyrektir ve çoğunlukla kombine ya da total aplazi kapsamında bildirilmiştir.
Bilgisayarlı tomografi ve konik ışınlı bilgisayarlı tomografi, aplazinin
hipoplazi, kronik sinüzit, sinüs opasifikasyonu ve benzer radyolojik
görünümlerden ayrımında temel görüntüleme yöntemleridir. Bu anatomik
varyasyonların doğru tanınması, radyolojik yorumlama ile endoskopik sinüs
cerrahisi ve transsfenoidal girişimlerin güvenliği açısından önemlidir.
Paranazal sinüs aplazisi ayrıca primer siliyer diskinezi, kraniyofasiyal
sendromlar, iskelet ve metabolik hastalıklar ile bazı dental ve kraniyofasiyal
anomalilerle birlikte görülebilir.
Kitap Adı:
Contemporary Approaches In Oral And Maxillofacial Imaging And Diagnosis
Atıf Sayısı :
