Pulmoner Hipertansiyonun Tarihsel Gelişimi Ve Güncel Tanımı
Anahtar Kelimeler
Pulmoner hipertansiyon, istirahatte ölçülen ortalama pulmoner
arter basıncının patolojik düzeyde yükselmesiyle tanımlanan, ilerleyici ve
yaşamı tehdit eden hemodinamik bir bozukluktur. Bu bölüm, hastalığın
ondokuzuncu yüzyıl sonundaki ilk otopsi temelli tanımlarından günümüzün
moleküler düzeyde hedeflenebilen tablosuna uzanan bir asırlık gelişimini ele
almaktadır. Von Romberg ve Brenner’in patolojik gözlemleri,
Euler-Liljestrand’ın hipoksik pulmoner vazokonstrüksiyon keşfi ve Forssmann,
Cournand ile Richards’ın geliştirdiği sağ kalp kateterizasyonu, hastalığın
yaşayan hastada nesnel olarak tanımlanmasını olanaklı kılan dönüm noktalarıdır.
Dresdale’in “primer pulmoner hipertansiyon” kavramı, asetilkolinle yürütülen
erken vazoreaktivite çalışmaları ve aminoreks ile fenfluramin salgınları,
hastalığın klinik ve epidemiyolojik anlayışını biçimlendiren başlıca
aşamalardır. Bölüm ayrıca Dünya Sağlık Örgütü toplantıları (Cenevre 1973),
Evian (1998) ve Venedik (2003) sempozyumlarıyla evrilen uluslararası sınıflandırmayı;
ortalama pulmoner arter basıncı eşiğinin 25 mmHg’den 20 mmHg’ye indirildiği ve
pulmoner vasküler direncin tanıma dâhil edildiği güncel ESC/ERS 2022
hemodinamik tanımını; pre-kapiller ile post-kapiller ayrımını ve tedavinin
destekleyici yaklaşımdan üç temel yolağı (prostasiklin, endotelin ve nitrik
oksit) hedefleyen çağdaş kombinasyon tedavilerine evrimini özetlemektedir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
