İshal; günde üç veya daha fazla gevşek ya da sulu dışkı olarak tanımlanır ve süresi bakımından akut (<14 gün), persistan (14 - 30 gün) ve kronik (>4 hafta) olarak sınıflandırılır. Akut ishalde kılavuzları rehidratasyonu öncelerken, antibiyotik kullanımını alarm bulguları olan seçilmiş vakalarla sınırlar. Kronik ishal spektrumu ise Roma V kapsamında Beyin-bağırsak Etkileşimi Bozuklukları başlığı altında değerlendirilen Fonksiyonel İshal ve Diyare Baskın İrritabl Bağırsak Sendromu gibi tabloları içerir. Roma V ile birlikte irritabl bağırsak sendromu tanısına “karın diskonforu” kriteri geri getirilmiş ve semptom sıklık eşiği ayda en az 3 gün olarak belirlenmiştir. Ayrıca, kronik ishal olgularının yaklaşık %25—30'undan sorumlu olan safra asidi malabsorbsiyonu (BAM), tanıda kritik bir fizyolojik belirteç olarak kabul edilmektedir. Tedavi; alarm bulgularının dışlanması, BAM ve karbonhidrat malabsorbsiyonu gibi sekonder nedenlerin değerlendirilmesi ve ardından diyet (düşük FODMAP), loperamid, rifaksimin, safra asidi sekestranları ve 5-HT3 antagonistlerini içeren basamaklı bir yaklaşımı kapsar Bu bölümün amacı, ishal yakınmasıyla başvuran hastalarda akut, persistan ve kronik ishal ayrımını doğru biçimde yapmak; alarm bulgularına göre uygun tanısal değerlendirme ve tedavi yaklaşımlarını özetlemek, rehidrasyon önceliği ile antibiyotik kullanımına ilişkin güncel kanıtları aktarmak ve hastalara yönelik güvenli, net bir iletişim protokolü sunmaktır.
Atıf Sayısı :