İshal; günde üç veya daha fazla gevşek ya da sulu dışkı olarak tanımlanır ve süresi bakımından akut (<14 gün), persistan (14 - 30 gün) ve kronik (>4 hafta) olarak sınıflandırılır. Akut ishalde kılavuzları rehidratasyonu öncelerken, antibiyotik kullanımını alarm bulguları olan seçilmiş vakalarla sınırlar. Kronik ishal spektrumu ise Roma V kapsamında Beyin-bağırsak Etkileşimi Bozuklukları başlığı altında değerlendirilen Fonksiyonel İshal ve Diyare Baskın İrritabl Bağırsak Sendromu gibi tabloları içerir. Roma V ile birlikte irritabl bağırsak sendromu tanısına “karın diskonforu” kriteri geri getirilmiş ve semptom sıklık eşiği ayda en az 3 gün olarak belirlenmiştir. Ayrıca, kronik ishal olgularının yaklaşık %25—30'undan sorumlu olan safra asidi malabsorbsiyonu (BAM), tanıda kritik bir fizyolojik belirteç olarak kabul edilmektedir. Tedavi; alarm bulgularının dışlanması, BAM ve karbonhidrat malabsorbsiyonu gibi sekonder nedenlerin değerlendirilmesi ve ardından diyet (düşük FODMAP), loperamid, rifaksimin, safra asidi sekestranları ve 5-HT3 antagonistlerini içeren basamaklı bir yaklaşımı kapsar Bu bölümün amacı, ishal yakınmasıyla başvuran hastalarda akut, persistan ve kronik ishal ayrımını doğru biçimde yapmak; alarm bulgularına göre uygun tanısal değerlendirme ve tedavi yaklaşımlarını özetlemek, rehidrasyon önceliği ile antibiyotik kullanımına ilişkin güncel kanıtları aktarmak ve hastalara yönelik güvenli, net bir iletişim protokolü sunmaktır.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
