Gastrit ve duodenit, mide ve duodenum mukozasının inflamatuvar hasarı ile karakterize, klinik pratikte dispepsi, epigastrik ağrı, bulantı, erken doyma ve üst gastrointestinal kanama spektrumunda karşımıza çıkabilen yaygın klinik durumlardır. Etiyolojide Helicobacter pylori enfeksiyonu, nonsteroid antiinflamatuvar ilaç (NSAİİ) kullanımı, safra reflüsü, otoimmünite, alkol, stres ilişkili mukozal hasar ve daha nadir enfeksiyöz ya da sistemik nedenler yer alır. Bu hastalık grubunun klinik önemi, semptomların çoğu zaman nonspesifik olmasına karşın, peptik ülser hastalığı, gastrointestinal kanama, atrofik gastrit, intestinal metaplazi ve gastrik kanser riski gibi sonuçlarla ilişkili olabilmesinden kaynaklanır. Hasta bilgilendirmesinde temel mesajlar; gastrit ve duodenitin tek bir hastalık değil farklı nedenlere bağlı gelişebilen mukozal inflamasyon tabloları olduğu, her mide yakınmasının endoskopi gerektirmediği, H. pylori saptandığında eradikasyon tedavisinin önemli olduğu ve NSAİİ kullanımının hekim önerisi olmadan sürdürülmemesi gerektiğidir. Kilo kaybı, disfaji, persistan kusma, demir eksikliği anemisi, hematemez, melena, ileri yaşta yeni başlayan dispepsi ve ailede üst gastrointestinal kanser öyküsü gibi alarm bulguları daha ileri değerlendirme gerektirir. Bu bölümün amacı, gastrit ve duodenitin tanımı, sınıflaması, klinik değerlendirmesi, tanısal yaklaşımı, tedavi ilkeleri ve hasta iletişiminde kullanılabilecek standart bilgilendirme mesajlarını kanıta dayalı biçimde özetlemektir.
Bu kitabın bölümleri bulunmamaktadır.
Atıf Sayısı :
