Gebelikte kardiyak arrest, nadir görülmesine karşın maternal ve fetal mortalitenin yüksek olduğu kritik bir klinik tablodur. Gebeliğe bağlı fizyolojik değişiklikler, özellikle ileri gebelik haftalarında gelişen aortokaval kompresyon, kardiyopulmoner resüsitasyonun (KPR) etkinliğini azaltarak standart resüsitasyon yaklaşımında bazı modifikasyonlar gerektirir. Bu olguda, yaklaşık 32 haftalık gebeliği bulunan 26 yaşındaki kadın hasta, kardiyak arrest ve devam eden KPR eşliğinde acil servise getirildi. Başvuru sırasında asistoli saptanması üzerine ileri yaşam desteği algoritması uygulandı, endotrakeal entübasyon gerçekleştirildi ve manuel sol uterin deplasman yapıldı. Persistan asistoli nedeniyle multidisipliner ekip tarafından KPR ile eş zamanlı resüsitatif doğum başlatıldı. Fetüsün çıkarılması sırasında maternal spontan dolaşımın geri dönüşü sağlandı. Yaklaşık 1750 gram ağırlığında erkek bebek ağır bradikardi ile doğurtuldu ve ileri neonatal resüsitasyon sonrasında dolaşımı düzeldi. Operasyon sırasında total plasenta dekolmanı ve couvelaire uterus saptandı. Olgu, ileri gebelik haftasında gelişen kardiyak arrest yönetiminde erken ekip organizasyonu, yüksek kaliteli KPR, manuel sol uterin deplasman ve uygun zamanda gerçekleştirilen resüsitatif doğumun yalnızca fetal kurtarım açısından değil, maternal dolaşımın yeniden sağlanmasına katkısı açısından da önemli olduğunu göstermektedir. Gebelikte kardiyak arrest olgularında obstetrik nedenlerin eş zamanlı değerlendirilmesi ve multidisipliner yaklaşım, maternal ve neonatal sonuçların iyileştirilmesinde kritik öneme sahiptir.