Yaşlanma ve güçsüzlüğün, kronik ağrı gelişme olasılığını artırdığı, yaşlı yetişkinlerde boyun, omuz ve üst sırt bölgesi kas ağrılarının kendini iyi hissetme halini olumsuz etkilediği rapor edilmiştir. Omuz ekleminin geniş hareket açıklığını sağlayan ve eklem stabilitesini koruyan en kritik yapı, dört derin kastan olusan rotator manşet grubudur. Yaşlı yetişkinlerde bu kas gruplarındaki kuvvet kaybı ve esneklik azalması; omurga eğriliklerinin artmasına, skapular diskinestiye ve nihayetinde kronik omuz-sırt ağrılarına zemin hazırlar. Sırt kasları, gövdenin arka tarafında yer alan ve yüzeyel ile derin olmak üzere iki katmanda gruplanan önemli kas gruplarını içerir. Yüzeyel sırt kasları geniş ve yassı olup, çoğunlukla aksiyel iskelet oluşumlarından başlayarak scapula, clavicula, humerus ve kaburgalara tutunurlar. Derin sırt kasları ise miyotomların dorsal bölümlerinden köken alır ve otokton sırt kasları olarak adlandırılır. Bu kaslar, omurga ekstansiyonu, rotasyonu ve laterofleksiyonu gibi çeşitli hareketlerine katkıda bulunur ve omurganın dik durmasını sağlar. Bu bağlamda, işlevsellik döngüsünü kırmak için, fonksiyonel onarım veya en azından fonksiyonel gerilemenin azaltılmasının önemli olduğu, egzersizin ve rehabilitasyonun ağrıyla başa çıkmakta zorlanan yaşlı kişilerde sınırlamayı ve katılım kısıtlamasını azaltmada önemli bir işleve sahip oldukları görülmektedir. Bununla birlikte, yaşlı bireylerde egzersiz planlaması dikkatli ve bireyselleştirilmiş biçimde yapılmalıdır. Kas-iskelet sorunları, düzenli takip, metabolik güvenlik ve merkezi sinir sistemi işleyişi dikkate alınarak yönetilmelidir.