Kedi ve köpeklerde neonatal dönem, organların tam
olgunlaşmadığı, yavruların anne bakımına bağımlı olduğu morbidite ve mortalite
riskinin arttığı kritik bir süreçtir. Yenidoğanların kardiyolojik,
respiratuvar, metabolik, termoregülasyon, immünolojik ve farmakolojik
özellikleri erişkin kedi ve köpeklerden farklı olduğu için, klinik
değerlendirme, tanı ve tedavi özel yaklaşım gerektirir. Doğum sonrası ayrıntılı
fiziksel muayene, doğum ağırlığı ve kilo takibi, kolostrum alımı, vücut
sıcaklığı, emme refleksi, neonatal canlılık refleksleri ve modifiye Apgar skorlaması
temel değerlendirme basamaklarıdır. Canlılığı yetersiz veya sezaryenle doğan
yavrularda resüsitasyon; hipoterminin önlenmesi, havayolu açıklığının
sağlanması, solunumun desteklenmesi ve dolaşımın sürdürülmesine dayanmalıdır.
Neonatal dönemde sepsis, aspirasyon pnömonisi, konjenital malformasyonlar,
neonatal triad, neonatal izoeritrolizis ve solan yavru kedi sendromu başlıca
klinik problemlerdir. Erken tanı, uygun çevresel koşullar, yeterli beslenme,
sıvı-elektrolit dengesi, glikoz takibi, maternal sağlığın değerlendirilmesi ve
düzenli monitörizasyon sağkalımı artırır. Ayrıca hasta yenidoğanlarda
laboratuvar ve görüntüleme bulgularının yaşa özgü farklılıkları dikkate
alınarak yorumlanması, gereksiz gecikmeleri azaltarak tedavi planının daha
güvenli oluşturulmasına önemli ölçüde katkı sağlar.
Atıf Sayısı :