Krizlere Karşı Dayanıklılık: Kurumsal İktisat Çerçevesinde Bütüncül Bir Yaklaşım
Anahtar Kelimeler
Son
yıllarda ekonomik, çevresel ve toplumsal krizlerin derinleşmesiyle birlikte
dayanıklılık (resilience) kavramı iktisat literatüründe giderek daha fazla önem
kazanmıştır. Ancak mevcut literatür incelendiğinde, dayanıklılığın çoğunlukla
sonuç odaklı göstergeler üzerinden ele alındığı, kurumsal yapıların bu
süreçteki belirleyici rolünün ise parçalı ve sınırlı biçimde tartışıldığı
görülmektedir. Bu çalışma, dayanıklılık kavramını kurumsal iktisat
perspektifinden ele alarak, kavramın kurumsal temellerini bütüncül ve
sistematik bir çerçevede değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın
temel argümanı, ekonomik ve toplumsal sistemlerin krizlere karşı
dayanıklılığının yalnızca kaynak düzeyi veya kısa vadeli uyum kapasitesiyle
açıklanamayacağı; bu sürecin esas olarak kurumsal yapıların niteliği, yönetişim
kapasitesi ve politika tutarlılığı tarafından belirlendiğidir. Bu doğrultuda
çalışma, devlet kapasitesi, kurumsal kalite, politika koordinasyonu ve
yönetişim mekanizmaları gibi unsurların dayanıklılığın oluşumundaki rolünü
kavramsal düzeyde tartışmaktadır. Yöntem
olarak çalışma, kurumsal iktisat literatürü ile dayanıklılık yazınını bir araya
getiren analitik ve kavramsal bir değerlendirmeye dayanmaktadır. Bu çerçevede
dayanıklılık olgusu kurumsal iktisat perspektifinden ele alınmakta, kurumların
krizlere karşı uyum, öğrenme ve dönüşüm süreçlerindeki rolü teorik bir
çerçevede değerlendirilmektedir. Çalışmanın literatüre katkısı, dayanıklılık
kavramını dağınık bir kavramsal alan olmaktan çıkararak kurumsal bir analitik
çerçeveye oturtmasıdır. Bu yönüyle çalışma, kriz dönemlerinde politika tasarımı
ve kurumsal kapasite inşasına yönelik tartışmalara teorik bir zemin sunmayı
hedeflemektedir.
Atıf Sayısı :