Türkiye’de Devlet Senfoni Orkestralarının Kurumsal Niteliği: Kapsayıcı Ve Dışlayıcı Dinamikler
Anahtar Kelimeler
Türkiye’de
Devlet Senfoni Orkestralarının kurumsal yapısının, Yeni Kurumsal İktisat
literatürü çerçevesinde, özellikle Daron Acemoğlu ve James A. Robinson’un
kapsayıcı ve dışlayıcı kurumlar ayrımı üzerinden analiz edildiği bu çalışmanın
temel sorusu, Cumhuriyet’in erken döneminde liyakat ve rasyonel-bürokratik
modernleşme ilkeleri doğrultusunda inşa edilen bu kültür kurumlarının nasıl bir
teşvik yapısı ve yönetişim modeli geliştirdiği ve müziksel üretim ile sisteme
giriş dinamikleri üzerindeki etkilerinin ne olduğudur. Kültür ve Turizm
Bakanlığına bağlı senfoni orkestralarının kuruluş kanunu ve yönetmeliği doküman
analizi yöntemiyle kodlanarak temalar oluşturulmuş ve kuramsal çerçeve
kapsamında yorumlanmıştır. Bulgular, liyakate dayalı istihdam kurallarının
kapsayıcı özellikleri desteklediği, sanatsal liderliğin ve kaynak tahsisinin
merkezi olarak kontrol edildiği ve sömürücü dinamikleri güçlendirdiği hibrit
bir kurumsal yapıyı ortaya koymaktadır. Bu hibrit yapı büyük
ölçüde, özellikle şeflik görev süresine ilişkin çözülmemiş hükümler nedeniyle sanatsal
sürekliliği aksatan güncelliğini yitirmiş mevzuattan kaynaklanmaktadır. Çalışma,
kapsayıcı yönetişimin güçlendirilmesinin, bu düzenlemelerin çağdaş şeffaflık ve
sanatsal özerklik ilkeleri doğrultusunda güncellenmesini gerektirdiği sonucuna
varmaktadır.
Atıf Sayısı :