Ürtiker ve anjioödem, farklı etiyolojik ve patofizyolojik
mekanizmalarla ortaya çıkabilen, klinik pratikte sık karşılaşılan
hastalıklardır. Ürtiker; geçici, kaşıntılı, eritemli ve ödemli papül veya
plaklarla karakterizedir ve hastalığın süresi ile tetikleyici özelliklerine
göre akut, kronik spontan ve kronik uyarılabilir formlara ayrılır. Patogenezde
mast hücre aktivasyonu ve mediyatör salınımı temel rol oynarken, enfeksiyonlar,
ilaçlar, gıdalar, fiziksel uyaranlar ve çeşitli sistemik hastalıklar tetikleyici
olabilir. Ürtiker tanısı çoğunlukla kliniktir; ayrıntılı anamnez ve
dermatolojik muayene temel değerlendirme yöntemleridir. Özellikle ürtikeryal
vaskülit, otoinflamatuvar hastalıklar ve diğer ürtiker benzeri dermatozlar
ayırıcı tanıda dikkate alınmalıdır. Tedavide tetikleyicilerin uzaklaştırılması
ve semptom kontrolü esastır; ikinci kuşak H1-antihistaminikler ilk basamak
tedaviyi oluştururken, dirençli kronik olgularda omalizumab ve siklosporin gibi
ileri tedaviler kullanılabilir. Anjioödem, daha derin dermal, subkutan veya submukozal
dokuların ödemi ile karakterizedir. Özellikle larinks tutulumu yaşamı tehdit
edebileceğinden, hava yolu değerlendirmesi ve gerektiğinde acil tedavi
önceliklidir.
Kitap Adı:
Aile Hekimliğine Yönelik Dermatoloji
Atıf Sayısı :
