Kronik Lenfositik Lösemi Hastasında Obinutuzumab İlişkili Akut Trombositopeni: Olgu Sunumu
Anahtar Kelimeler
Obinutuzumab,
kronik lenfositik lösemi (KLL) tedavisinde yaygın olarak kullanılan tip II
anti-CD20 monoklonal antikorudur. Obinutuzumab ilişkili akut trombositopeni
(OIAT), nadir görülen ancak ciddi sonuçlara yol açabilen bir yan etkidir.
Trombosit sayısında genellikle ilk infüzyondan sonraki saatler veya günler
içerisinde ani düşüş ile karakterizedir. Bu yazıda,
obinutuzumab ve venetoklaks tedavisi sırasında akut trombositopeni gelişen 51
yaşındaki erkek KLL hastası sunulmuştur. Hastanın tanı anında beyaz küre sayısı
55×10⁹/L, mutlak lenfosit sayısı 49×10⁹/L, hemoglobin düzeyi 9,4 g/dL ve
trombosit sayısı 88×10⁹/L idi. Akım sitometrisinde CD5, CD19, CD20 ve CD200
pozitif monoklonal B hücre popülasyonu saptandı. IGHV durumu unmutated olarak
değerlendirildi. Görüntülemede yaygın lenfadenopati ve 170 mm splenomegali
mevcuttu.
Hasta tedavi
endikasyonu nedeniyle obinutuzumab-venetoklaks tedavisine alındı. İlk kürde
uygulanan 900 mg obinutuzumab dozundan sonraki 48 saat içerisinde trombosit
sayısı 88×10⁹/L’den 18×10⁹/L’ye geriledi. Koagülasyon testleri normal
sınırlarda bulundu (PT 13,4 sn, aPTT 24,6 sn, fibrinojen 2,58 g/L, D-dimer 0,38
mg/L). LDH düzeyinde belirgin artış izlenmedi (242 U/L’den 279 U/L’ye). Hastada
kanama bulgusu gelişmedi ve trombosit transfüzyonu gereksinimi olmadı. Takipte
trombosit değerleri sırasıyla 37, 19, 27, 36 ve 75×10⁹/L olarak izlendi ve
spontan düzelme gözlendi. Zamanlama,
alternatif nedenlerin dışlanması ve spontan iyileşme dikkate alınarak
obinutuzumab ilişkili akut trombositopeni tanısı konuldu. Bu olgu, obinutuzumab
uygulamasından sonra erken dönemde trombosit sayısının yakından izlenmesinin
önemini vurgulamaktadır.
Kitap Adı:
Olgular Eşliğinde Erişkin Hematoloji
Atıf Sayısı :
