Yeni Tanı Kronik Lenfositik Lösemi Hastasında Kovalent Btk İnhibitörü Kullanımı Ve Tedavi Yönetimi
Anahtar Kelimeler
Kronik lenfositik
lösemi (KLL) klinik seyri değişkenlik gösteren olgun B-hücre kökenli kronik
lenfoproliferatif neoplazidir. Erken evre ve asemptomatik hastalarda aktif
izlem temel yaklaşım olmakla birlikte, progresif lenfositoz, kısa lenfosit
ikiye katlanma süresi, progresif lenfadenopati, semptomatik organomegali, gelişen
sitopeniler veya hastalık ilişkili sistemik semptomların gelişmesi tedavi
gereksinimini ortaya çıkarabilir. Hedefe yönelik tedavilerin kullanıma
girmesiyle birlikte, Bruton tirozin kinaz (BTK) inhibitörleri KLL tedavisinde
merkezi bir konuma yerleşmiştir. İkinci kuşak selektif ve kovalent bir BTK
inhibitörü olan akalabrutinib, özellikle ileri yaşta ve eşlik eden hastalıkları
bulunan bireylerde etkili ve yönetilebilir bir tedavi seçeneğidir. Bu bölümde,
IGHV mutasyonsuz ve TP53 aberasyonu bulunmayan yeni tanı KLL hastasında
akalabrutinib tedavisinin seçimi, tedavi sürecindeki hematolojik değişiklikler
ve klinik yönetim yaklaşımı ele alınmıştır. Lenfosit ikiye katlanma süresinin
altı aydan kısa olması nedeniyle tedavi endikasyonu gelişen hastada
akalabrutinib başlanmış; tedavinin erken döneminde belirgin mutlak lenfosit
artışı izlenmiştir. Ancak bu artış, lenfadenopatilerde gerileme ve klinik
stabilitenin korunması nedeniyle hastalık progresyonu olarak
değerlendirilmemiştir. Akalabrutinib tedavisinin kesintisiz sürdürülmesiyle
yedinci aydan sonra mutlak lenfosit sayısında belirgin azalma gözlenmiş ve
sekizinci aydan itibaren değerler 10 ×10⁹’nin
L⁻¹ altında seyretmiştir. Bu olgu, BTK inhibitörü tedavisi sırasında
görülebilen geçici lenfositozun doğru yorumlanmasının ve yalnızca periferik
lenfosit sayısına dayanarak erken tedavi başarısızlığı kararı verilmemesinin
klinik önemini göstermektedir.
Kitap Adı:
Olgular Eşliğinde Erişkin Hematoloji
Atıf Sayısı :
